ASLANLA EŞEK AVDA

Hayvanların kralı bir sabah Bolcana av bulmayı koymuş aklına.

Doğum gününü kutlayacakmış güya…

Aslanın avı serçe merçe olacak değil ya:

İyisinden, güzelinden yabandomuzları,

Ve de geyikler, ceylanlar istemiş canı.

Öylesine önem vermiş ki aslan bu işe

Özel bir görev yüklemiş Sesi,

Stentoru bastıran eşeğe,

— Sen, demiş; benim borucubaşım olacaksın. Götürüp eşeği av yerine

Dallar, yapraklarla gizleyince de;

— Şimdi, demiş; var gücünle anıracaksın!

Düşünmüş, doğru da düşünmüş ki aslan,

En korkusuz hayvanları bile

Alışkın olmadıkları bu yaman boru

Uğratır sığınaklarından . dışarı.

Birdenbire korkunç bir gürültüdür kopmuş

Şaşkına dönmüş ormanın bütün konukları.

Dört bir yana kaçan kaçana

Ve tabiî düşen düşene

Aslanın amansız pençesine.

— Gördün mü ne yamanmışım, demiş eşek

Avın bütün şerefini benimseyerek.

— Gerçekten, demiş aslan; yiğitçe anırdın.

Bilmesem ne mal olduğunu Ben bile . korkardım, doğrusu.

Eşek kızabilse kızacak,

Ama nerde o yürek!

Aslan alay etmekte de haklı üstelik;

Eşeğin caka satması da çekilmez doğrusu.