Bu yazı on Cumartesi, Mayıs 26th, 2007 at 12:38 zaman diliminde kitap özeti-kitap özetleri, k. Kategorisinde yazıldı.Yorumları takip etmek için RSS 2.0 besleme linkini kullanın. Dilerseniz yorum yazın yorum , veya sitenizden geridönüşüm verebilirsiniz.
Kaşağı-Ömer Seyfettin
26 Mayıs 2007İlgililer: biyografiler, hikayeler, Kaşağı özeti, kaşağı romanının özeti, kitap özeti, kitap özetleri, kitaplar, ömer seyfettin, öyküler, romanlar, ŞAFAK YAYIN EVİ, yazarlar, yeni çıkan kitaplar
KİTABIN ADI : KAŞAĞI
KİTABIN YAZARI : ÖMER SEYFETTİN
YAYIN EVİ VE ADRESİ : ŞAFAK YAYIN EVİ İSTANBUL
BASIM YILI :1997
Kitabın Konusu
Kardeşine iftira atıp, onun ölümünden sonra vicdan azabıyla yanıp tutuşan bir çocuğun dramı anlatılmaktadır.
Kitabın Özeti
Annesi, İstanbul’a gittiği için kendisinden bir yaş küçük olan kardeşi Hasan’la artık Dadaruh’un yanından hiç ayrılmaz. Bu, babasının seyisi, yaşlı bir adamdır. En sevdikleri şey atlardır. Dadaruh’la birlikte onları suya götürmek, çıplak sırtlarına binmek, onlar için çok zevklidir.Torbalara arpa koymak, yemliklere ot doldurmak, gübreleri kaldırmak eğlenceli bir oyundan daha çok hoşlarına gider. Dadaruh eline kaşağıyı alıp işe başladı mı, tıkı… tık… tıkı… tık… tıpkı bir saat gibi… yerinde duramaz, bunu gören küçük çocuk ben de yapacağım! diye tutturur.
O vakit Dadaruh, onu Tosun’un sırtına koyar, eline kaşağıyı verir,
- Hadi yap! Der.
Bu demir gereci hayvanın üstüne sürter, ama o uyumlu tıkırtıyı çıkaramazdı.
Her sabah ahıra gelir gelmez,
- Dadaruh, tımarı ben yapacağım, der.Ama adam izin vermez ancak boyu at kadar olunca yapabileceğini söyler.Boyu atın karnına bile varmıyordu. Oysa en keyifli, en eğlenceli şey buydu. Sanki kaşağının düzenli tıkırtısı Tosun’un hoşuna gidiyor, kulaklarını kısıyor, kuyruğunu kocaman bir püskül gibi sallıyordu. Tam tımar biteceğine yakın huysuzlanır, o zaman Dadaruh, “Höyt..” diye sağrısına bir tokat indirir, sonra öteki atları tımara başlardı.Bir gün yalnız başına kalır. Hasan’la Dadaruh dere kenarına inmişlerdi. İçimde bir tımar etmek hırsı uyanır. Kaşağıyı arar, bulamaz. Annesinin bir hafta önce İstanbul’dan gönderdiği armağanlar içinden çıkan fakfon kaşağı, pırıl pırıl parlıyordu. Hemen alıp,
Tosun’un yanına koşar, karnına sürtmek ister fakat rahat durmaz.
- Sanırım acıtıyor? Diye düşünür.
Gümüş gibi parlayan bu güzel kaşağının dişlerine bakar. Çok keskin, çok sivridir. Biraz köreltmek için duvarın taşlarına sürtmeye başlar. Dişleri bozulunca yeniden dener. Gene atların hiçbiri durmaz ve kızar. Öfkesini sanki kaşağıdan çıkarmak ister. On adım ilerdeki çeşmeye koşar. Kaşağıyı yalağın taşına koyup yerden kaldırabildiği en ağır bir taş bularak üstüne hızlı hızlı indirmeye başlar. İstanbul’dan gelen, üstelik Dadaruh’un kullanmaya kıyamadığı bu güzel kaşağıyı ezip, parçalar. Sonra yalağın içine atar. Babası çeşmeye bakarken, yalağın içinde kırılmış kaşağıyı görür; Dadaruh’a yanına çağırınca çok korkar. Dadaruh şaşırır, kırılmış kaşağı ortaya çıkınca, babası bunu kimin yaptığını sorar.Dadaruh,
- Bilmiyorum, der.
Babasının gözleri ona döner, daha bir şey sormadan, çocuk kaşağıyı kardeşi Hasan’ın kırdığını söyler. “Dadaruh uyurken odaya girdi. Sandıktan aldı. Sonra yalağın taşında ezdi” der.
Babası Hasan’I çağırır.
-Bu kaşağıyı niye kırdın?diye sorar.
Hasan, Dadaruh’un elinde duran alete şaşkın şaşkın baktıp, sarı saçlı başını sarsarak,
- Ben kırmadım, der.
- Doğru söyle, darılmayacağım. Yalan çok kötüdür, der babası. Hasan inkârda direnir. Baba öfkelenir. Üzerine yürür “Utanmaz yalancı” diye yüzüne bir tokat indirir.
- Götür bunu eve; sakın bunu bir daha buraya sokma. Hep Pervin’le otursun! diye haykırır.
Artık ahırda hep yalnız oynar. Hasan eve hapsedilir. Annesi geldikten sonra da bağışlanmaz.Annesi onun iftira atabileceğine hiç ihtimal vermez.
Ertesi yıl anne, yazın gene İstanbul’a gider.Hasan’a ahır hâlâ yasaktır. Bir gün birdenbire hastalandı. Doktor “Kuşpalazı” der. Babası yatağın başucundan hiç ayrılmaz.Hizmetçi kardeşinin öleceğini söyler ve çocuk ağlamaya başlar.Gece uyuyamaz, uykuya dalar dalmaz Hasan’ın hayali gözünün önüne gelir “İftiracı! İftiracı!” diye karşısında ağlar.Pervin’i uyandırır. Hasan’ın yanına gitmek istediğini ve babasına bir şey söylemek istediğini söyler.Yarın söylersin, der.Sabaha kadar gene gözlerini kapayamaz. Hava henüz ağarırken Pervin’i uyandırır.Ama zavallı suçsuz kardeşi, o gece ölmüştür.
Kitabın Ana Fikri
Yalan söylemek kötü bir alışkanlıktır.
Kitaptaki Olayların ve Şahısların Değerlendirilmesi
Büyük çocuk : Hasan’ın abisidir.babasından çok korkar.Atları çok sever.
Hasan : Küçük kardeştir.O da babasından çok korkar ve atları çok sever.Geçirdiği hastalık ölümüne sebep olur.
Dadaruh : Evin seyisidir. Bütün zamanını atlarla geçirmekyen çok zevk alır.İki çocuğu da çok sever.
Pervin : Evin hizmetçisidir. Çok yumuşak kalplidir ve herşeyi açıkça söyler.Bir o kadar da sulugözdür.
Baba : Çocuklarının üzerinde büyük bir otorite sahibidir. Çocukları onu çok sever ama ondan çok korkarlar.
Kitap Hakkında Şahsi Görüşler
Yazar olayları ve yer betimlemelerini çok güzel ve yerinde yapmıştır.Akıcılığı sağlamış, okuyucuyu sıkmadan akıcı bir şekilde okuyabilmesi için bütün imkan ve kabiliyetlerini sergilemiştir.
Yazar Hakkında Bilgi
Ömer Seyfettin, yazı ve öyküleriyle dilde sadeleşme hareketinin öncülüğünü yaparak yeni bir edebiyat akımının oluşumunu sağlayıp, Türk öykücülüğünde kısa öykü türünün dil, anlatım tekniği ile tematik yönden ilk özgün örneklerini vermiştir. Aynı zamanda ulusal edebiyat akımını başlatan yazarlardan olan Ömer Seyfettin 28 Şubat 1884′te Gönen’de doğdu. Öğrenimine, dört yaşında iken, Gönen Mahalle Mektebi’nde başladı. Ailesiyle birlikte İstanbul’a gelince (1892), ilköğrenimini özel bir okul olan Aksaray’daki Mekteb-i Osmani’da sürdürdü. Babasının isteği üzerine, Eyüp baytar Rüştiyesi’nin subay çocuklarına özgü bölümüne yatılı olarak yazıldı (1893). Buradaki eğitiminden sonra (1896), Edirne Askeri İdadisi’ni (1900) ve İstanbul Mekteb-i Harbiye’yi bitirdi. 22 Ağustos 1903′te piyade teğmeni rütbesiyle mezun oldu. Ziya Gökalp ve arkadaşlarının çıkardıkları “Genç Kalemler” dergisinin kadrosuna katıldı. Balkan Savaşı’nın başlaması üzerine, yeniden orduya çağrıldı (14 Eylül 1914). Kısa bir süre “Türk Sözü” dergisinin başyazarlığını yaptı. lan Calibe Hanım’la evlendi (1915). Eylül 1918′de eşinden ayrıldı. 6 mart 1920′de kaldırıldığı Haydarpaşa Hastanesi’nde şeker hastalığından öldü. Kadıköy Kuşdili’ndeki Mahmut Baba Türbesi mezarlığına gömüldü. 1939′da, kemikleri Zincirlikuyu Mezarlığı’ndaki Asri Mezarlık’a taşındı.
Eserleri
Romanları
Yaşadığı yıllarda yayınlanan üç romanı ( Ashab-ı Kehfimiz, Efruz Bey, Yalnız Efe, 1919) onun bu alanda yarım kalmış denemeleri olarak sayılır.
“Fantezi roman” olarak nitelendirilen Efruz Bey; 1908′den Mütareke yıllarına kadarki süreci, aydın kişilerin eleştirisi ekseninde yansıtır. Dönemin aydın hastalıklarını, siyasi akımların yanlış yönsemelerini toplumsal eleştiri bağlamında, yeni bir roman tekniğiyle verir.
Yarın kalan romanı Yalnız Efe, destansı bir nitelik taşır. Konusunu bir halk menkıbesinden almıştır. Dönemin toplumsal ortamında, yapılan haksızlıklara başkaldırarak silahlanıp dağa çıkan -kız kahraman- Yalnız Efe’nin kişiliğinde Türk halkanın direnme gücünü göstermeye çalışmıştır.
Yapıtları
Öykü : Harem, (u.ö.), 1918; Yüksek Ökçeler, (ö.s.), 1923; Gizli Mabet, (ö.s.), 1923; Bahar ve Kelebekler, (ö.s.), 1927.
Bütün Eserleri, temalarına göre bir araya getirilen basım: Efruz Bey, 1970; kahramanlar, 1970; bomba, 1970; Harem, 1970; Yüksek Ökçeler, 1970; Yüzakı, 1970; Yalnız Efe, 1970; Falaka, 1970; Aşk Dalgası, 1970; Beyaz Lale, 1970; Gizli Mabet, 1970.
Toplam Okunma: 9248 | Bugunku Okunma: 4 | En Son Okunma: 08.10.2008 - 06:24
Yorumlar (26)
Eylül 1st, 2007 at 21:33
bu hikayeyi önceden okumuştum çok gü*üzel hatta babamda okumuş çocukken onun tavsiyesiyle almışttım çok hoşuma gitti.
Aralık 11th, 2007 at 12:50
yalnız efenn özetini arıyorum benn!!!!!!!!!!
Aralık 24th, 2007 at 17:37
beğendim
Aralık 25th, 2007 at 21:45
çok güzel bi kitap ama sonu çok acıklı sonu keske iyi bitseydi ağlayacak durumdaydım okurken ama çok güzel bir kitap okumanızı tavsiye ederim
Ocak 4th, 2008 at 20:22
ya bilmiom walla ben pek beğenmedim bnu daa düzgün bişi yapın bea
Ocak 6th, 2008 at 16:05
çok güzel yorumlamıssınıız bazı yerlerde ki anlatım 3. tekil sahıs kalıbına uymuyor
Ocak 8th, 2008 at 17:41
bu kitap harika herkesin okumasını tawsiye ederim burdan usama bin ladine selamlar . . . . şehitler ölmez / vatan bölünmez
Ocak 10th, 2008 at 22:48
kardesim biz size özet sorduk roman değil
Ocak 10th, 2008 at 23:32
mirixxx misin ne zıkkımsın beğenmeseydin okumasaydın götünden geliosa sen düzgün bişi yapta görelim mademmm salak gerizekalı sen çok ii bi bok yapmışmısın göster bakıım bi de bunu beğenm iosun salakkkk:@
Şubat 1st, 2008 at 10:28
çok güzel bir kitap böylekitaplar güzel taf siye ederim
Şubat 5th, 2008 at 17:00
arkadaşlaryaa neden küçük prens yokbu kitapp özetlerinde offff :d
Şubat 8th, 2008 at 17:13
kitabı okumamıştım ablam sağolsun okuttu gerçekten insan kendini kaybediyorrr herkese tavsiye ederim
ben bir söz yazmak istiyorum
CEHENNEMDE TEK GÜLÜŞLÜK CENNETİMSİN
aşkım seni seviyoruuuuummmmm
Şubat 10th, 2008 at 21:20
yha kaşağı ne demk ______????????
Şubat 11th, 2008 at 18:46
güzel de bana ahmet rasimin falaka kitabının özeti lazım
Şubat 12th, 2008 at 20:27
ya bence çok güzel bir kitap sana destek çıkıyorum can:D::D:D:D
Şubat 18th, 2008 at 21:03
kitap çok güzel konusuda
Şubat 26th, 2008 at 14:54
çooooooook süper olmuş,iyi saol ömer seyfettin
Nisan 1st, 2008 at 19:46
cok tesekur ederım sagolun
Nisan 25th, 2008 at 17:34
Türkçe ödevimi yapcam bunu saoL vaLLa xD
Nisan 28th, 2008 at 14:22
Kitabın boyutları(eni,boyu) ve kitabın fiyatı , bide türü lazım :S bi tek eksik o kaldı ödevden yardımcı oLurmusunuz :S
Nisan 28th, 2008 at 14:23
Bide kitap kaç sayfa ? :S
Mayıs 1st, 2008 at 20:23
80 sayfa
Mayıs 1st, 2008 at 20:24
kitap hangi zamanda geçiyor_??:Dyardımcı olurmusunuz
Mayıs 25th, 2008 at 17:03
biz özet sorduk roman ggibi yazın demedik bea olmaz ama böyle
:(:(:(:(:(:(:(:(:(:(:(:(
Temmuz 15th, 2008 at 19:09
bence çok güzel bir hikaye veya öykümü deseydim. çocugun yaptığı ise çok yanlış.
Temmuz 15th, 2008 at 19:09
bence süper