Aydınlık-Necip Fazıl Kısakürek

This post was written by Jens on Kasım 20, 2007
Posted Under: Necip Fazıl Kısakürek, Şiirler

AYDINLIK

Uyan yârim, uyan, söndü yıldızlar,
Gün, karşı tepeden doğmak üzredir.
Her sabah güneşi seyreden kızlar,
Mahmur gözlerini oğmak üzredir.

Uyan yârim, sesler geldi derinden,
Karanlık oynadı, koptu yerinden;
İlk ışık, kapının eşiklerinden,
Şimdi bir gölgeyi koğmak üzredir.

Sevgilim, kapımı çaldı aydınlık,
Baygın gözlerimi aldı aydınlık,
İçimde tıkandı, kaldı aydınlık,
Bu aydınlık beni boğmak üzredir.


Add a Comment

required, use real name
required, will not be published
optional, your blog address

Next Post: Beklenen-Necip Fazıl Kısakürek
Previose Post: Akşam-Necip Fazıl Kısakürek